۲۷ مهر ۱۳۹۷ بدون نظر مقالات

آفلاتوکسین‌‌ (Aflatoxin) که در کپک نان خشک یافت می‌شود .

ماده‌ای فوق‌العاده سمی و سرطان زا است که متاسفانه سلامتی ایرانی‌ها را نشانه رفته است.

آفلاتوکسین‌ مدتی است بر سر زبان‌ها افتاده و مردم درباره آن از یکدیگر سوال می‌پرسند؛ آیا حقیقتا سلامتی ما در معرض خطر قرار دارد؟

دست به دست دادن باورهای فرهنگی کشورمان سبب شده نان، ارزشی خاص برای ایرانی‌ها داشته باشد، به طوری که آن را محترم شمرده و زیر دست و پا بودن آن را بی‌احترامی می‌دانند.

همین باور باعث شده خانواده‌های ایرانی، باقی مانده نان را هیچ‌گاه همراه با سایر زباله‌ها دور نریزند و آن‌‌ها را در بسته‌هایی جدا کنار یکدیگر تلنبار کنند.

در سطح شهرها، افرادی هستند که با چرخ‌دستی و اغلب بدون هزینه این نان خشک‌ها را از مردم دریافت می‌کنند.

اما چه بر سر این نان‌ها می‌آید؟ متاسفانه اکنون متوجه شده‌ایم این رفتار ما برای جلوگیری از دور ریختن نان، طی یک چرخه نه چندان طولانی، سبب وارد شدن مواد سرطان‌زا به بدنمان می‌شود.

آفلاتوکسین‌‌

سرطان، که متاسفانه باید از آن به عنوان کابوسی ترسناک یاد کنیم، به عوامل متعددی بستگی دارد.

ژنتیک، تغذیه ناصحیح، عدم ورزش و نداشتن تحرک به میزان کافی، مصرف دخانیات، قرار گرفتن در معرض تشعشات الکترومغناطیسی بسیار قوی و قرارگیری در معرض تشعشات هسته‌ای از جمله عوامل تاثیرگذار در بروز سرطان هستند.

سرطان

متاسفانه به واسطه آفلاتوکسین‌، که جزو چند ماده شدیدا سرطان‌زا در کره زمین است، باید نان را نیز به صورتی مجزا از سایر مواد غذایی به این لیست اضافه کنیم.

اما چگونه این ماده مغذی که تقریبا در تمامی وعده‌های غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد و پایه وعده صبحانه است، سبب بروز سرطان می‌شود؟

منشا تولید آفلاتوکسین‌‌

وقتی به خاطر تفکر احترام به نان، آن را از سایر زباله‌ها جدا کرده و به افراد جمع‌آوری‌کننده نان خشک می‌سپاریم، آن‌ها برای با ارزش کردن این ماده نه چندان ارزشمند مجبور می‌شوند کوهی از نان خشک را در یک انبار ذخیره کنند تا بلکه بتوانند آن‌ها را به قیمتی قابل توجه به فروش برسانند.

انبار شدن نان خشک برای مدت زمانی طولانی در انبارهای غیر استاندارد سبب می‌شود بخش بسیار زیادی از آن‌ها کپک بزنند. این شروعی برای ظاهر شدن آفلاتوکسین‌ است تا در ادامه بلای جان ما شود.

سم آفلاتوکسین‌‌

سم آفلاتوکسین‌ در کپک نان خشک تولید می‌شود. این سم در هوای باز، گرما و دیگر شرایط مضر برای ادامه حیات میکروب‌ها، نه تنها از بین نمی‌رود، بلکه بیشتر و بیشتر رشد می‌کند.

متاسفانه در آزمایش‌های انجام شده بر روی نمونه‌های غیر انسانی همچون موش‌ها، نتیجه تزریق آفلاتوکسین‌ همواره سرطانی شدن نمونه آزمایشگاهی بوده است.

در واقع آفلاتوکسین‌‌ ها، خانواده‌ای از سموم سرطان‌زا هستند که توسط برخی از قارچ‌ها همچون آسپرژیلوس تولید می‌شوند.

این دسته از قارچ‌های تولیدکننده آفلاتوکسین‌‌ ها در خاک، پوشش‌های گیاهی در حال پوسیدن، علوفه و یونجه و حتی حبوبات رشد می‌کنند.

در اغلب موادی همچون نشاسته، فلفل تند، ذرت، تخم پنبه، ذرت خوشه‌ای (سورگوم)، تخم آفتاب‌گردان، گندم و مخصوصا تمامی انواع خشکبار و نان‌ها که به صورت ناصحیح انبار می‌شود، شاهد رشد مقدار قابل توجهی از آفلاتوکسین‌‌ هستیم.

وقتی مواد غذایی آلوده فرآوری می‌شوند، وارد چرخه تولید مواد اولیه برای حیوانات، کشاورزی، مواد غذایی برای حیوانات خانگی و در نهایت مواد غذایی انسان‌ها می‌شوند.

متاسفانه اگر این سموم از راه مواد غذایی وارد بدن انسان شوند، منجر به بروز سرطان می‌شوند.

گزارش گروه پژوهشی نان نیوز

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *