۵ اردیبهشت ۱۳۹۷ بدون نظر مقالات

تاثیر عناصر مختلف بر غلات و علائم کمبود آن ها

ازت (N) : باعث افزایش پروتئین دانه ، بهبود کیفیت پخت ، افزایش راندمان آبیاری شده تعداد پنجه ها را زیاد نموده و مقاومت گیاه را نسبت به زنگ زرد گندم افزایش می دهد .

در صورت کمبود این عنصر ساقه کوتاه و نازک می شود پنجه زنی گیاه کم شده ، برگها سبز مایل به زرد گشته و خوشه ها کوچک می شوند.

فسفر (P) : باعث تکامل دانه ، افزایش عمق نفوذ ریشه و سهولت جذب آب می شود .

این عنصر زمان بلوغ و رسیدن محصول را تسریع نموده و باعث می شود گیاه از خشکی که عمدتا با زمان تشکیل دانه همراه است آسیب نبیند . در صورت کمبود فسفر برگ ها و ساقه سبز مایل به آبی شده و بعد از مدتی برنزه می شود .

برگ های پیر از نوک به طرف پائین برگ شروع به خشک شدن نموده و خوشه ها کوتاه می مانند.

پتاسیم (K) : مقدار پروتئین دانه و راندمان استفاده از کودهای ازته را افزایش می دهد .

میزان سلولز زیاد شده و در نتیجه ورس کاهش می یابد. مقاومت نسبت به آفات و بیماری ها نیز افزایش می یابد .

اگر گیاه دچار کمبود پتاسیم شود . ساقه ها کوتاه و گیاه لاغر می شود . مقدار دانه کم شده و اندازه آن ها کوچک می ماند .

برگ ها به رنگ سبز مایل به خاکستری و یا کمی رنگ پریده می شود و سوختگی لبه و نوک برگ به وجود می آید.

منگنز (Mn) : وزن هزار دانه را افزایش می دهد. باعث غنی شدن دانه گندم شده و عملکرد دانه و کاه را افزایش می دهد.

در صورت کمبود ، رگه های زرد کم رنگ و نیز لکه های قهوه ای پراکنده ، روی برگ ظاهر می شود.

مس (Cu) : عمدتا به عنوان کاتالیزور در واکنش های گیاه شرکت می کند و در صورت کمبود برگ های جوان تر لوله ای شده ، نوک برگ ها چروک می خورد و دانه ها لاغر و کوچک بنظر می رسد.

روی (Zn) : در تشکیل هورمون های گیاهی نقش عمده ای داشته و اگر گیاه دچار کمبود این عنصر شود نوارهای موازی زرد رنگ در اطراف رگبرگ میانی مشاهده خواهد شد.

برچسب ها